با یه شکلات شرو شد من یه شکلات گذاشتم تو دسش اونم یه شکلات گذاشت تو دسم

من بچه بودم اونم بچه بود سرمو بالا کردم سرشو بالا کرد دید که منو میشناسه

خندیدم گفت دوستیم گفتم دوستیم گفت دوست دوست گفتم اره دوست دوست

گفت تا کجا گفتم دوستی که تا نداره گفت تا مرگ خندیدمو گفتم من که گفتم

تا نداره گفت باشه تا پس از مرگ گفتم نه نه نه نه تا نداره گفتش قبول تا اونجا که

همه دوباره زنده میشن یعنی زندگی پس از مرگ بازم باهم دوستیم تا بهشت تا جهنم

تا هر جا که باشه با هم دوستیم خندیدمو بهش گفتم تو تا هرکجا که دوس داری واسش

یه تا بذار اصلا یه تا بکش از سر این دنیا تا سر اون دنیا اما من اصلا براش تا نمیزارم

نگام کرد نگاش کردم باور نمیکرد میدونسم اون میخواس حتما دوسی ما تا داشته باشه

دوسی بدون تا رو درک نمیکرد گفت بیا واسه دوستیمون یه نشونه بذاریم گفتم باشه تو بذار

گفت شکلات گفت هربار که همدیگرو میبینیم یه شکلات ماله تو یه شکلات ماله من گفت باشه

گفتم باشه هر بار یه شکلات میذاشتم تو دستش اونم یه شکلات میذاش تو دستم باز همدیگرو

نیگا میکردیم یعنی اینکه دوستیم دوست دوست من تندی شکلاتمو باز میکردم مینداختم تو دهنمو

میخوردم میگفت شکمو تو دوست شکموی منی بعد شکلاتشو میذاشت تو یه صندوقچه قشنگ میگفتم

بخورش میگفت نه تموم میشه میخوام برای همیشه تموم نشه صندوقش پر از شکلات شده بود هیچ کدومشو نمیخورد

اما من همشو خورده بودم گفتم اگه یه روز مورچها شکلاتاتو بخورن

 اون وقث چیکار میکنی گفت نه مواظبشون هستم میخوام تا روزی

 که باهم دوستیم نگه شون دارم اون راس میگفت بعد این همه

سال هنوز اون صندوقچرو با شکلاتاش داره و ما هنوز بعد  سالها با هم دوستیم دوست دوست!